Carnitariërs, het is een nieuw foodlingo dat ik nog niet voorbij had zien komen. De bedenker, Marcus Polman, noemt zichzelf zo. Hij is een flexitariër, maar dan één die “als ze vlees eten, compromisloos voor het beste gaan”. Dus geen “overjarig melkvee waarvan de kiloknaller vreugdeloze dweillappen maakt en die vervolgens als biefstuk verkoopt”. Kortom, hij geeft liever wat meer uit voor goed en eerlijk vlees, dan dat hij smakelijkloze leren lap op zijn bord legt. En ik kan hem geen ongelijk geven.
En wat doe je dan als je zo’n mooi stukkie vlees hebt? Het niet verpesten in de pan! En daarvoor schreef Marcus Polman het Handboek voor de perfecte steak. Hij belooft “Wie dit kookboek leest, maakt zijn steak nooit meer anders.”. Dat maakt nieuwsgierig, nietwaar? Lees verder
Kan je rondom één gerecht een heel kookboek schrijven? Ja. Dat bewijst Marcus Polman met zijn nieuwste kookboek, het Handboek voor de perfecte steak. Het hele kookboek draait om het bakken van de perfecte biefstuk. Omdat dit ook een centraal onderdeel is in mijn kookcursus Kooktechnieken voor culi’s, was ik extra nieuwsgierig naar de uitleg in dit kookboek. En omdat Marcus Polman er in dit kookboek veel dieper op in kan gaan dan ik in 1 les, leerde ik er ook nog wel iets van.
In mijn cursus benoem ik 8 belangrijke stappen in het bakproces, in het Handboek voor de perfecte steak worden ze opgerekt naar 15. Ik schets ze hieronder kort. Voor de extra uitleg er omheen moet je maar het kookboek lezen. Of mijn cursus komen volgen
.
Hoe dan ook, zo bak je de perfecte biefstuk:
Lees verder
Wat maakt een kookboek nou tot een echte must have? Is het de prachtige kaft? De mooie foto’s? De leuke teksten? De recepten die kloppen? Ja, dit allemaal heeft een goed kookboek nodig. Maar minstens zo belangrijk is de ‘jus’ die het kookboek lekkerder maakt. En dat is de sfeer die een kookboek uitstraalt. En op al die facetten scoort Home made Winter van Yvette van Boven goed. Heel goed. De kaft is al een bijzondere voor een kookboek en van de recepten krijg je direct zin de keuken in te duiken.
Moet ik er nog meer over zeggen? Lees verder
Het hele Sinterklaasgebeuren heb ik hier op koken.blog.nl een beetje aan mij voorbij laten gaan. In het archief Feest-eten staan immers al veel lekkere recepten. En ook persoonlijk doe ik er dit jaar niets aan, dat zal ook meegespeeld hebben.
Maar ik ga twijfelen. Ik bladerde langs het recept voor borstplaat in het nieuwste kookboek van Yvette van Boven en heb toch wel heel veel zin om de keuken in te duiken. Dat komt door het kookboek Home made Winter zelf (later vertel ik daar meer over), maar ook.. zelfgemaakte borstplaat hóórt voor mij bij Sinterklaas..
Zal ik dan toch??? Lees verder
Nadenken over je zorgverzekering, dat doe je liever niet. Daarom is er nu Blue van VGZ. Deze zorgverzekering is goedkoop, makkelijk, volledig online en iedere dag opzegbaar. Al vanaf € 77 ben je verzekerd, en dat in slechts drie stappen.
Via de site regel je alles zelf online, van declareren, herhaalrecepten aanvragen en zelfs het opzeggen. Als je dat wilt, tenminste. Maar waarom zou je? Zorgverzekering Blue van VGZ is een no-nonsense zorgverzekering met een lage premie. Kijk zelf maar en bereken je eigen premie op blue.nl.
Een verzoek! Van Karin Luiten, collega foodblogger maar dan bij blogo.nl. Of ik deze week aandacht wil besteden aan de tweede Nationale Antipakjesavond. Niet dat ze oproept om Sinterklaas niet meer te vieren, maar om aandacht te schenken aan koken zonder pakjes en zakje. Ze schreef er al eens een kookboek vol over.
Maar ja, wat valt er toe te voegen als je zoals ik hier op koken.blog.nl altijd al recepten geeft, waarmee je zelf je smaken in je gerechten bepaalt. Tja, waarvoor kies je dan?
Vorig jaar liet ik je zelf een recept zoeken uit de grote database van koken.blog.nl. In de rubriek Recepten of met het zoekvenstertje rechtsboven kom je immers al snel wat lekkers tegen. Lees verder
Stapels kookboeken liggen er naast mijn bureau, wachtend tot ik jullie met ze kennis laat maken. Sommige liggen er al een paar maanden, andere hebben de eer dat ze niet eens op die stapel terecht komen. Ik sleep ze mee naar de bank om ze bij een kopje thee eens rustig door te bladeren, ze gaan mee naar de keuken waar ik me erdoor laat inspireren en ik blader ze voor het slapen gaan nog even in. Vaak allemaal in die eerste dagen nadat het kookboek op mijn deurmat plofte. Dat gebeurde ook met Chez Adriaan.
Het is nu eenmaal een heerlijk culi-lees-, kook- en ondanks het ontbreken van foto’s een bladerboek. Met een goede index om recepten terug te vinden!
Lees verder
Vandaag juicht culinair Nederland. Er zijn geen Michelinsterren verloren, alleen maar bijgekomen. En dat is goed nieuws. Minder goed nieuws is dat de mensen die ons eten produceren (de boeren, telers en fokkers) vaak niet zoveel te juichen hebben. Vorige week nog, was er een boer in Woubrugge die zijn uien niet voor een fatsoenlijke prijs verkocht kreeg en ze dus maar gratis weggaf aan particulieren. Nouja, bijna gratis dan. Familie Noordam vroeg alleen een bijdrage voor het netje van de uien. Op twitter kwam er al direct de oproep om die mensen dan in vredesnaam evenveel geld te geven als je er in de supermarkt voor betaalt. Dat is ook een schijntje immers.
Reden genoeg dus om de ui vandaag in het zonnetje te zetten. Normaal gesproken verdwijnt de ui anoniem als eerste in de pan. Nu ook, maar wel op een heel bijzondere manier. Aldus het recept voor uiensoep van Adriaan Jaeggi, wiens culicolumns uit de Volkskeuken, nu 4 jaar na zijn overlijden, eindelijk zijn gebundeld. Zijn recept voor iedereen die op een houtje moet bijten, omdat niets goedkoper is dan uien en een beetje water. Zeker als je op dit moment in Woubrugge woont.
Is dit nieuws? Iets dat niet gebeurd is? En dat vorig jaar ook al de titel van mijn blogje was? Ja, toch wel. Want het gonsde al een tijdje en heviger dan normaal. En de speculaties waren navenant. De huidige hoofdredacteur van Michelin Benelux had het immers zelf gezegd: Nederland is klaar voor een derde restaurant met drie Michelinsterren.
Maar nadat vorige week België die eer kreeg, leek het me al wonderbaarlijk dat het ook in Nederland zou gaan gebeuren. En dat is uitgekomen: er is geen derde restaurant met drie sterren. Het blijft bij twee: De Librije van Jonnie en Thérèse Boer (Zwolle) en Oud Sluis van Sergio Herman (Sluis). Geen derde derde ster dus!
Wel zijn er nu meer restaurants met (meer) Michelinsterren. Lees verder
Het is zelf al een prachtig woord; foodlingo. Het staat voor nieuwe culinaire begrippen, die foodtrendwatcher Marjan Ippel graag voor ons uitlegt. En voor de derde keer op rij wordt het mooiste foodlingo gekozen. En helemaal van deze tijd is de verkiezing: woorden kun je via twitter nomineren en daarna kan je ook via deze weg stemmen op het woord van jouw voorkeur.
Welk woord vertegenwoordigt het beste de culi-tijdgeest van 2011? Vorig jaar was het slow coffee. Wat is het nu? Zelfworster? Sluipsuiker? No-waste-beest? Bonenestafette? Foodhunting? Lees verder
Recente Reacties