Ineens lag ie bij mij op de deurmat, het speciale nummer van Donald Duck over komkommers. Omdat het komkommertijd is en veel kinderen niet weten wat dat precies inhoudt. Of heeft de EHEC-bacterie daar ook wel mee te maken gehad? De ondertitel ‘Kies voor komkommer’ doet dat wel vermoeden.

Zelf kan ik me niet herinneren wanneer ik mijn laatste Donald Duck gelezen heeft. Maar dit vrolijke weekblad heeft nog niets van haar magie verloren, en nu het in het teken van komkommer en andere groenten (en fruit) staat, word ik er helemaal blij van.
  Jij ook?   Lees verder

Op vrijdag test ik een product uit in mijn Testkeuken. Vandaag maak ik heel snel ijslolly’s.

Of ik de Zoku Quick pop maker wilde uitproberen. Nadat me uitgelegd was dat je daarmee heel snel ijslolly’s kunt maken, zei ik luidkeels ja. IJsmachines, voor volle bakken ijs, die ken ik wel. Maar dit is nieuw en ik was er erg nieuwsgierig naar. 
  Lees verder

In 1684 werd voor het eerst een recept om ijs te maken aan het papier toevertrouwd. Dat was in Frankrijk, waar aan het hof flink geëxperimenteerd werd en iedere maaltijd de vorige moest overtreffen. Maar ijs maken, dat doet de mens al langer. Al weten we niet precies hoe lang al. Het is waarschijnlijk in China geweest dat er voor het eerst een soort ijsmix is gemaakt. Via Perzië kwam het dan langzaam naar Europa.

En nu weten we niet beter, dan dat we op iedere straathoek een ijsje kunnen kopen. Of zelf maken, want er is weer een kookboek over zelf ijs maken verschenen. IJstijd  heet het, en Kees Raat schreef het. En het is prachtig!
 

Lees verder

Zelf ijs of gebak maken, daarvoor zijn tegenwoordig talloze Kookboeken. Maar als je zelf snoep wilt maken, heb je het toch een stuk lastiger. Nu is er het grappige boekje Zelf snoep maken met daarin ruim 20 recepten. Van spekkies tot engelse drop, je hoeft er niet meer voor naar de winkel.

Nouja, figuurlijk dan.
  Lees verder

Oeps, en toen stond ik gister te lang in de keuken en vergat ik helemaal om je te vertellen wat ik van Zelfgebakken vind. En het is nog wel een bijzonder bakboek.

Zelfgebakken is ontstaan uit het kookschriftje van Gaitri Pagrach-Chandra. Zij groeide op in het voormalig Brits-Guyana, studeerde in Canada en ontmoette haar Nederlandse man in Spanje. In al die landen, en tijdens vele reizen, verzamelde ze recepten voor taarten, gebak en brood en verfijnde deze in haar eigen keuken. En dat leverde een bonte mix aan lekkernijen op.
  Lees verder

Als je jarig bent, dan trakteer je. Maar wat? Ik wist het niet en bladerde voor inspiratie door het kookboek Zelfgebakken van Gaitri Pagracht-Chandra. Het ene exotische baksel na het andere kwam voorbij. Maar ineens voelde ik me weer kind; ik zag het recept voor boterkoek. Hoe lang het geleden is dat ik zelfgemaakte boterkoek heb gegeten, ik weet het niet. Maar lang is het wel. In het oude Magriet-kookboek dat ik van mijn oma erfde, heeft de pagina waarop het recept voor boterkoek staat zelfs een vouw gekregen.

Maar zelf heb ik het nog nooit gemaakt, en dat terwijl het zo enorm eenvoudig is.  Boter, bloem, suiker en  1 ei, meer heb je niet nodig. De verhoudingen in het recept verschillen tussen Zelfgebakken en Margriet, maar het meeste zorgen baart me dat de baktijd bij de laatste dubbel zo lang is als bij de eerste.
Ik duik de keuken in en houd jullie op de hoogte (zie hier)!  

Lees verder

De kleindochter van de eerste ijsverkoper in Nederland heeft een heel leuk kookboekje over zelf ijs maken geschreven. Samen met haar man Roberto runt Carlina Coletti de Lorenzo de ijssalon Roberto’s Gelato, dat geroemd wordt om de bijzondere smaken ijs die je er kunt krijgen.

Het kookboek Lekker ijs staat vol leuke weetjes (lees maar) en een paar goede recepten voor beginners (deze voor citroenijs bijvoorbeeld). Bedoeld voor kinderen, maar ook volwassenen die voor het eerst zelf ijs maken is het erg leuk.

En jij kan het winnen. Wat moet je doen?
  Lees verder

Van ijs word je altijd vrolijk! Dat staat in grote letters op de achterkant van Lekker ijs, een kookboekje over zelf ijs maken. Het is geschreven voor kinderen, maar als volwassene word ik er ook blij van.
Het geeft namelijk een leuke beschrijving van hoe er in het verleden, zonder ijsmachines en vriezers, van ijs werd genoten. In Mesopotamië werden de eerste ‘vriezers’ gemaakt: grote kelders, vaak met dubbele wanden waarin ijs tot in de zomer kon worden bewaard. En dat was al 2000 jaar geleden! En zo staan er meer leuke weetjes over ijs in Lekker ijs.

En ook lekkere recepten, zoals deze voor citroenijs. En als je de andere recepten wilt uitproberen, dan moet je nog even geduld hebben. Straks komt de actie online waarbij je het kookboek kunt winnen!
  
  Lees verder

IJs is als je het mij vraagt het lekkerste toetje dat je kunt verzinnen. En misschien ook wel het lekkerste tussendoortje. Maar zelf ijs maken, dat doe ik heel weinig.

Ik heb een kleine ijsmachine, zo één waarvan je de bak in de vriezer moet bewaren. En waarvan het schoepje te zwak is voor de wat stevigere ijssoorten. Nu ben ik dol op sorbetijs, ijs op waterbasis, dus dat scheelt al, maar al met aardbeienijs heeft het apparaat moeite. Deze week zal ik toch een paar keer ijs maken, daarover vrijdag meer in De Testkeuken.

Het enige ijs dat mijn machientje goed kan maken is citroenijs. Dat is licht, want een sorbetijs en zonder ‘zware’ ingrediënten. En heerlijk voor op warme dagen. En het is heel makkelijk te maken, dit recept komt uit een het kookboekje Lekker ijs van Carlina Coletti de Lorenzo voor kinderen schreef. Maar voor volwassenen is het ook heel leuk, maar daarover vertel ik later hier meer. Het derde voordeel is dat je voor dit citroenijs misschien niet eens naar de winkel hoeft omdat je alles al in huis hebt. Ik althans wel, dus ik duik zo even de keuken in. 

En jij, maak jij wel eens zelf ijs?     

En let op, je kan Lekker ijs winnen (straks lees je daarover meer)!

Lees verder

Wat een lef! Om in het toch best volle schap met culibladen met een heel nieuw blad te komen. Geen spinoff van een buitenlands blad en ook geen gewoon blad vol recepten waar je doorheen bladert en zelden uit kookt. Nee, Sabor is uniek, en – als je het mij vraagt – het lezen waard. En woorden staan er genoeg in! 

Sabor is Spaans voor ‘smaak’ en ook “gewoon een mooi woord”, aldus hoofdredacteur Fermin Albert. Al als tiener droomde hij ervan om een tijdschift uit te geven en nu ligt het dan in de winkels. Dus hop, jas aan en op pad. Of eerst even verder lezen over wat er zoal in het eerste nummer staat.
  Lees verder